Η περίπτωση Γκρίλο
.png)
Το φαινόμενο Γκρίλο δεν αποτελεί ιταλική ιδιομορφία, παρά το γεγονός ότι την όπερα μπούφα τη συναντούμε σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιταλικής ιστορίας, από την κατάληψη του Φιούμε το 1919 από τον ποιητή Γκαμπριέλε ντ’ Ανούντσιο, που ντύθηκε γαριβαλδινός επαναστάτης, μέχρι τη φυγάδευση του αποπεμφθέντος Μουσολίνι από τον βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ, τον Ιούλιο του 1943, από το ανάκτορο του Κυρινάλιου Λόφου με ασθενοφόρο.
Η πολιτική μονόπλευρης και αδιέξοδης λιτότητας στο Νότο, αφού συνέθλιψε την κοινωνική συνοχή, δυναμιτίζει την πολιτική σταθερότητα σήμερα στην Ιταλία και αύριο στην Πορτογαλία, στην Ισπανία αλλά και στη Γαλλία.
Αν στη Ρώμη, απογοητευμένοι από την έλλειψη ουσιαστικής εναλλακτικής πρότασης, οι ψηφοφόροι ψήφισαν έναν επαγγελματία κλόουν, στο Παρίσι αύριο όσοι θα έχουν πειστεί ότι Σαρκοζί και Ολάντ προσφέρουν απλώς διαφορετική μεθόδευση προσαρμογής στη Γερμανική Ευρώπη θα στραφούν στο Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν.
Με την ξανθιά Λεπέν να προβάλλει σαν η Γαλλίδα της διπλανής πόρτας, χωρίς την απειλητική αλαζονεία του πατέρα της, η ακροδεξιά μπορεί να προσδοκά να γίνει ρυθμιστής των εξελίξεων στη χώρα. Επιστροφή στην αφετηρία για την Ευρωζώνη, αλλά επιστροφή στο 1945-1946 για την πολιτική σταθερότητα στο Νότο, με ατμόσφαιρα εξεγέρσεων και εμφύλιων συγκρούσεων, που χρειάστηκαν το Σχέδιο Μάρσαλ το 1947 και τις κοινοτικές επιδοτήσεις αργότερα για να παραχωρήσουν τη θέση τους στη δικομματική σταθερότητα και την ομαλή εναλλαγή στην κυβερνητική εξουσία.
.png)
Το φαινόμενο Γκρίλο δεν αποτελεί ιταλική ιδιομορφία, παρά το γεγονός ότι την όπερα μπούφα τη συναντούμε σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ιταλικής ιστορίας, από την κατάληψη του Φιούμε το 1919 από τον ποιητή Γκαμπριέλε ντ’ Ανούντσιο, που ντύθηκε γαριβαλδινός επαναστάτης, μέχρι τη φυγάδευση του αποπεμφθέντος Μουσολίνι από τον βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ, τον Ιούλιο του 1943, από το ανάκτορο του Κυρινάλιου Λόφου με ασθενοφόρο.
Η πολιτική μονόπλευρης και αδιέξοδης λιτότητας στο Νότο, αφού συνέθλιψε την κοινωνική συνοχή, δυναμιτίζει την πολιτική σταθερότητα σήμερα στην Ιταλία και αύριο στην Πορτογαλία, στην Ισπανία αλλά και στη Γαλλία.
Αν στη Ρώμη, απογοητευμένοι από την έλλειψη ουσιαστικής εναλλακτικής πρότασης, οι ψηφοφόροι ψήφισαν έναν επαγγελματία κλόουν, στο Παρίσι αύριο όσοι θα έχουν πειστεί ότι Σαρκοζί και Ολάντ προσφέρουν απλώς διαφορετική μεθόδευση προσαρμογής στη Γερμανική Ευρώπη θα στραφούν στο Εθνικό Μέτωπο της Λεπέν.
Με την ξανθιά Λεπέν να προβάλλει σαν η Γαλλίδα της διπλανής πόρτας, χωρίς την απειλητική αλαζονεία του πατέρα της, η ακροδεξιά μπορεί να προσδοκά να γίνει ρυθμιστής των εξελίξεων στη χώρα. Επιστροφή στην αφετηρία για την Ευρωζώνη, αλλά επιστροφή στο 1945-1946 για την πολιτική σταθερότητα στο Νότο, με ατμόσφαιρα εξεγέρσεων και εμφύλιων συγκρούσεων, που χρειάστηκαν το Σχέδιο Μάρσαλ το 1947 και τις κοινοτικές επιδοτήσεις αργότερα για να παραχωρήσουν τη θέση τους στη δικομματική σταθερότητα και την ομαλή εναλλαγή στην κυβερνητική εξουσία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου